o zamanlar uzaklarda yasardı tüm hayallerim...
20/7/2008 ·
hayat çok hızlı ilerliyor... bazen basımı döndürecek kadar bazen midemi bulandıracak kadar hızlı... ve kücücük bir noktayım koskoca kainatta. cevremde bulunan kalabalıga ragmen yapayalnızım. boş bakışlarını üzerimde gezdiren insanlar kadar uzak yaşamak bana. ve bir o kadar da karamsar. yabancıyım aynalara. kaybolan benliğimi kısrak döngülerde arıyorum hep. çığ gibi büyüyen düşüncelerim arasında boğulurken uzanan yabancı kollara inat karanlığı kucaklıyorum tüm varlığımla...
her saniye büyüyor içimde zamansız gidişlerin acı hüznü. "böyle olmamalıydı" diyorum, böyle olamazdı. insanlar bu kadar acımaz olamazlardı.
yalnız değilim aslında. her şeye inat sağlam dostluklarım oldu elbet adını yoksunluk koyduğum. buruk gurbet gecelerinde buram buram özlem kokan çaresizliğin içinde yollarını gözledigim sevda yüklü vagonlarım..anlam veremedigim, adını koyamaktan bile aciz oldugum derin korkularım.. ve güvensizliğimin dünyaya getirdigi kaçamak bakışlarım...
ama her şeye inat yasamak var kaderde. öyle bir kördüğüm ki... her şey gelip geçiyor. yepyeni hayatlar insanlara adanıyor. kocaman yüreklerde küçücük insanlar besleniyor. ya da kocaman insanlar küçücük yüreklere yer ediyor. ben de büyüyorum. benim de yüreğimde insanlar yasıyor, sevgiler barınıyor... benim de içimde büyük fırtınalar kopuyor.. ve ben kendime rağmen yasıyorum... ve ben her şeye rağmen büyüyorum....